Kunst is Geld

 

Het is een bizarre tegenstrijdigheid dat kunstenaars in armoede leven en dat de rijksten der aarde met geld smijten om kunst te kopen.
Dat is marktwerking ondersteboven. Je kunt natuurlijk zeggen dat kunst altijd uniek is en dat bepaalde kunstenaars naam, faam en roem hebben verworven. Dat bepaalt de prijs.
Er wordt onder beleggers en verzamelaars zelfs beweerd: “geen betere kunstenaar dan een dode kunstenaar.” De productie stopt, de uniciteit is gewaarborgd, het oeuvre is voltooid, dus de waarde kan omhoog. Maar hoe zit het met de waarde van levende kunstenaars?

 

Andy Warhol
E
en goed voorbeeld van hoogwaardige kunst (in dollars wel te verstaan) was Andy Warhol: "Making money is art and working is art and good business is the best art.” Hij schilderde de dollar als een cultureel icoon van de moderne samenleving. Zij kortste statement is: “Money is my mood”
De kunst van het rijk worden, daar gaat het om in de jet-set van de kunst. Ook al is het met een replica van Campbell-Soup of een Brillo-Box. Alles is marketing, vooral in de kunst.

 

Elitair
Het nieuwe Voorlinden Museum in Wassenaar, het Museum More in Gorssel en het Kasteel Ruurlo zijn recente voorbeelden van rijke particulieren die hun kunstcollecties in een eigen museum onderbrengen.
Dat lijkt natuurlijk kunstvriendelijk, maar de opbrengsten zijn hoger dan wanneer het werk in de kelders blijft verstoffen. Bovendien zal de waarde van de werken toenemen. Kunst maakt geld, geld maakt kunst.

 

Er blijkt een ‘inner circle’ te zijn in de elitaire kunstkringen. Het “Art Boys Network” bestaat uit een jaarlijks vastgestelde top 100, waarbij bezoekersaantallen, veilingen en aankopen de waarde van je netwerk bepalen. Beatrix Ruf heeft als directeur van het Stedelijk Museum zich verslikt in de belangenverstrengeling binnen dat netwerk. Kunst en geld zijn namelijk een slangenkuil geworden.

Gelukkig :)
Dat geld nooit gelukkig maakt is oude wijsheid. Maar dat kunst gelukkig maakt is een wijsheid van geheel andere orde. In het NRC staat momenteel wekelijks een artikel “de aankoop van..” Iemand vertelt over de aankoop van een kunstwerk. De rode draad: het was even slikken (de prijs), we waren het niet van plan, het was liefde op het eerste gezicht, het is ons grootste geluk sindsdien!
Waarmee gezegd is: koop kunst van de levende de kunstenaar, en het geluk is tweemaal zoveel waard!
Reageer gerust: welk kunstwerk maakt jou gelukkig?


Een soortgelijk fenomeen was Keith Haring.

Ook hij gebruikte de zeefdruktechniek om zijn "productie" zo breed mogelijk aan de man te brengen. De vermenigvuldiging van een herkenbaar 'concept' lijkt dan het motief te worden in plaats van creatieve innovatie.
Dit beeld maakte hij in hetzelfde jaar als de dollartekens van Andy Warhol, in 1981.

In Nederland zijn we dan nog in de ban van hoogstaande minimalisten zoals Jan van Schoonhoven en nieuwe ruigwerkers zoals Jan Cremer.