de Grote Onbekende

 Het is opeens trending om de ‘Onbekende Nederlander’ te presenteren in spelletjes en praatprogramma’s, in interviews en onderzoeken. Het gaat hierbij niet om het politiek getinte begrip ‘Normale Nederlander’ als Joris Doorsnee. Nee, de ‘Onbekende Nederlander’ heeft iets toe te voegen aan het debat of aan de cultuur. Ik denk dus: waar is de Onbekende Kunstenaar?

 

Bij de verkiezing “kunstenaar van het jaar” zien we een lange lijst met namen voorbij komen. En toch komen alleen de bekenden in de top tien terecht. Onbekend en onbemind? Zeker niet. Onbekende Kunstenaars worden goed verkocht in galeries, ze worden gespot door collectioneurs en hebben inderdaad iets toe te voegen aan de ‘couleur locale’ van ons hitsige kunstwereldje.

Ik stuitte deze week op kunstwerken van Paul Kremer uit Houston. Nooit van gehoord. Jij ook niet. Maar wat een kracht, expressie, overtuiging. En zijn expositie-overzicht raast over de hele wereld. Niet in Nederland, wij ontberen de groten uit andere landen. Wij willen meer van hetzelfde, bevestiging van ons erfgoed. We missen zo ontzettend veel. Welke expositie durft het aan om ongekend en onbekend talent te presenteren?

Ik zou graag een kunstexpositie organiseren met Grote Onbekenden van nu, te beginnen uit Nederland. Avontuurlijk om te zien, te ervaren, en minstens zo avontuurlijk om iets te kopen wat (nog) geen naam heeft, maar waar we werkelijk door geraakt worden. Dat is kunst zoals het moet zijn!
Sterker nog; ik doe mee. Als iemand onbekend is dan ben ik het wel….


Paul Kremer werkt over het algemeen met een beperkt kleurenpalet en een beperkte beeldtaal. Hierdoor ontstaat een haast onuitputtelijk verhaal van herkenning. Het werkt bijna even meditatief als een Rothko, maar dan optimistischer.

 

Hij maakt ook enorme muurschilderingen die aansluiten bij een bepaalde architectuur of functie van een gebouw.

Zeker interessant om zijn website te bezoeken:

http://paul-kremer.com/

Reactie schrijven

Berichten: 1
  • #1

    Hélène (zondag, 07 januari 2018 22:15)

    Ik beleef de kunst als een levenswijze. Waarin onze intuitieve vermogens ontwikkeld worden. Altijd weer gaan door een proces van niet- weten blijft kunst een ontwikkelingsweg tussen hemel en aarde.
    Mensen die meer gericht zijn op product, kunnen deze processen leren lezen dankzij de kunst. Ieder kunstwerk is een stap door je eigen ontwikkeling,
    ieder groot kunstwerk ( zie geschiedenis) is een stap in de mensheidsgeschiedenis.
    Kunst leidt naar onderzoeken van het menselijke bewustzijn , leidt naat authentiek zijn.
    Zie mijn boek: Kandinksy en het opbloeien van de vrije geest. Uitg. Ten Have
    www.helenejansen.nl